Jacqueline

“Het mooiste dat je kunt bereiken in jouw leven is zijn wie je bent”.

Ik ben Jacqueline, geboren in 1978, getrouwd en trotse moeder van Taran en Anniek. In 2002 ben ik afgestudeerd aan de Radboud Universiteit als bedrijfskundige. Ik ben werkzaam geweest in verschillende functies zowel in de profit als non-profit sector, waarvan de laatste tien jaar als HR- adviseur. Verzuimpreventie en -begeleiding was een belangrijk onderdeel van mijn werk.

Toen ik 38 was, had ik alles wat mijn hartje begeerde, een fijn gezin, een leuke parttime baan en een mooie nieuwbouwwoning. Toch ging het niet goed met me. Ik had wel door dat ik niet zo lekker in m’n vel zat maar ik dacht dat dat vanzelf over zou gaan, gewoon nog even volhouden, schouders eronder en gaan. Een burn-out zou mij niet overkomen, ik leefde gezond, sportte 3 keer per week en bovendien was het mijn taak om het verzuim naar beneden te brengen. Toch liep ik er met open ogen in en kreeg ik een flinke burn-out.

Het is mijn missie om de burn-out epidemie te bestrijden door te voorkomen dat mensen omvallen door stress of disbalans. Het gaat mij aan het hart dat er nog veel te weinig wordt geïnvesteerd in preventie. Het krijgt bij veel organisaties niet de aandacht die het verdient met veel onnodig leed als gevolg. Ik zet me met hart en ziel in om dit meer onder de aandacht te brengen én ik help gedreven medewerkers die zelf wel al weten en voelen dat ze de neerwaartse spiraal willen doorbreken en daar mijn hulp bij kunnen gebruiken. Door de combinatie van mijn wetenschappelijke kennis en mijn intuïtieve vermogens om aan te voelen waar de pijn zit en wat het veroorzaakt, help ik mijn klanten met life-changing resultaten: energie, geluk en balans in hoofd en hart.

 

 

Jacqueline

“Het mooiste dat je kunt bereiken in jouw leven is zijn wie je bent”.

Ik ben Jacqueline, geboren in 1978, getrouwd en trotse moeder van Taran en Anniek. In 2002 ben ik afgestudeerd aan de Radboud Universiteit als bedrijfskundige. Ik ben werkzaam geweest in verschillende functies zowel in de profit als non-profit sector, waarvan de laatste tien jaar als HR- adviseur.  Verzuimpreventie en -begeleiding was een belangrijk onderdeel van mijn werk.

Toen ik 38 was, had ik alles wat mijn hartje begeerde, een fijn gezin, een leuke parttime baan en een mooie nieuwbouwwoning. Toch ging het niet goed met me, Ik was heel vaak moe. Ik kon het plaatsen, we waren in een jaar tijd twee keer verhuisd en intensieve zorg voor mijn zoon kostte me veel energie. Gelukkig was het bijna kerstvakantie en kon ik bijkomen, dacht ik.

Maar na de kerstvakantie ging het nog steeds niet goed. Ik had ook steeds vaker een kort lontje. Ik besloot om niet meer op de fiets naar m’n werk te gaan, maar met de auto. Ondanks dat ik het altijd heerlijk vond om te fietsen en te bewegen. Mijn collega zag dat het niet goed ging en adviseerde mij om hulp te zoeken. Ik vond dat ik daar geen tijd voor had. Mijn gezin en m’n werk hadden prioriteit.

Met mij was toch niks ernstigs aan de hand. Ik had andere dingen aan mijn hoofd. Stress hoorde erbij. Het ging steeds slechter met me. Ik zat niet lekker in mijn vel, zowel fysiek als mentaal. Ik was elke dag duizelig, misselijk, kon me moeilijk concentreren en vergat veel. M’n hoofd zat zo vol. Het gevoel van schaamte en falen groeide, maar ziek melden was geen optie voor me. Mijn collega was al uitgevallen, ik voelde me verantwoordelijk om de ballen in de lucht te houden. Ik moest gewoon nog even volhouden.  Schouders eronder en gaan. Totdat ik op een ochtend wakker werd en helemaal niks meer kon. Ik wilde de deken van me afslaan maar m’n arm reageerde niet. Ik had een burn-out.

Het heeft  een paar weken geduurd voordat ik echt doorhad wat er met me aan de hand was. Toen het kwartje viel dat ik echt een burn-out had, was ik hopeloos. Hoe moest ik hier uitkomen? Hoe lang ging het duren? Ik had geen controle over mijn herstel en ik kon bijna niks. Moe zijn dekte de lading niet, ik was uitgeput.

De zoektocht naar een uitweg begon. Ik kon niemand vinden die me in alle opzichten kon helpen, alleen op onderdelen. Ik voelde me eenzaam en zat in een zwart gat. Als ik in de spiegel keek herkende ik mezelf niet. Toen me werd gevraagd wat ik voor mezelf zou willen doen, kon ik geen antwoord geven. Ik was volledig uit contact met m’n gevoel. Gelukkig heb ik de weg gevonden. Het gaat nu heel goed met me.

Ik voel me een ander mens. Mijn baan heb ik opgezegd, ik zat er niet meer op mijn plek. Diep van binnen voelde ik een enorm verlangen om andere vrouwen in een soortgelijke situatie te helpen. Alles wat ik heb ervaren en geleerd is zo waardevol, dat moet ik delen, dat voel ik in elke vezel van m’n lijf.

Ik richt me vooral op preventie. Het is mijn missie om duizenden vrouwen te helpen om een burn-out te voorkomen.

Op dit moment heeft éen op de acht vrouwen in Nederland burn-out verschijnselen. De verwachting is dat dit aantal zal stijgen naar éen op de zes. Ik zet me met hart en ziel in om dit te voorkomen.

Voor mij behoort stress tot het verleden. Ik ben mezelf weer. Elke dag heb ik zin om op te staan en m’n dag weer te beginnen. En als ik een keer een off-day heb, dan is dat ook prima. Ik ben ontspannen en heb de weg naar mijn hart gevonden: mijn hoofd en alles wat “moet” heeft niet langer de overhand. Geen “to do” lijstjes meer. De focus ligt veel minder op doen en meer op zijn. Minder wilskracht, meer daadkracht. Controle heb ik kunnen loslaten waardoor er ruimte is voor vertrouwen. Ik ervaar veel meer vrijheid om te doen waar ik blij van word. Ik maak bewuster keuzes, voel me sterk en energiek.

Wil jij dat ook? Je hoeft het niet alleen te doen, we doen het samen. Je bent het waard.